بازوپايان (Brachiopoda)-(رایگان)

نام پروژه ::بازوپايان (Brachiopoda)11_13
حجم فايل :: کيلو بايت
دسته بندي::رشته زیست شناسی
فرمت :Word
صفحات ::22

قيمت : رايگان
رمز فايل: bazar4h.ir
منبع : بازارچه تحقيقاتي

6 صفحه نخست مقاله

بازوپايان (Brachiopoda)
بى‌مهرگان دريايى که اسکلت خارجى آنها از دو کفه (valve) تشکيل شده است. اين دو کفه بهم متصل بوده و از اتصال اين دو، محور يا خطى بوجود مى آيد که به آن خط لولا يا خط دندانه يا Hing line مى گويند.  براکيوپودها غالبا در محيط هاى کم عمق و همراه با مرجان ها و اسفنج ها زيست مى کنند. اين شاخه از جانوران در ديرينه شناسى داراى اهميت فوق العاده اى بوده و در دوران پالئوزوييک و مزوزوييک بسيار فراوان بوده اند. بطور کلى، از کامبرين ظاهر شده و تا عهد حاضر وجود دارند. تمام بازوپايان، دريايى و جانورى ثابت مى باشند. بعبارت ديگر وجود بازوپايان در رسوبات مورد مطالعه براى دريايى بودن آن رسوبات کافى است. براکيوپودها توسط ساختمانى بنام ساقه   (Pedicle) خود را به کف دريا ثابت مى کنند. اما امکان دارد در عده اى ديگر بجاى ساقه توسط خارهايى که در سطح خارجى آنها وجود دارند خود را ثابت نمايند. توليد مثل : از نوع جنسى است اما فرم هرمافروديت نيز ديده مى شود. پس از تشکيل تخم (زيگوت) يک لارو تشکيل مى شود که اين لارو مدتى بحال آزاد در آب شناور بوده تا اينکه خود را به نقطه اى ثابت کند و بقيه مراحل رشد را طى نمايد  دو ماهيچه که سبب باز شدن کفه ها از هم مى شود Diductore و دو ماهيچه که سبب بسته شدن کفه ها مى گردد Adductore ناميده مى شود و ماهيچه هايى که موجب حرکت کفه ها حول ساقه مى شود Adgustore ناميده شده است. بطور کلى شاخه براکيوپورا به دو رده (Class) تقسيم مى شود
1- مفصل داران (Articulata)
2- بى مفصلان (Inarticulata)
رده مفصل داران
در اين رده، تقسيم بندى با توجه به ساختمان صدف، شکل لوفوفوز و مشخصات Delthyrium صورت مى گيرد.برخى از آنها را بر اساس لوفوفور تقسيم بندى مى کنند :
1- مفصل داران با لوفوفور مارپيچى :
از اين گروه مى توان به Order Orthida و Suborder Orthacea اشاره کرد. اين زير راسته از کامبرين تا کرتاسه فراوان بودند و صدف آنها نسبتا مسطح، غير منقوط با خط لولاى مستقيم که ساقه از يک Delthyrium خارج شده. جنس Orthis متعلق به اين زير راسته است که شاخص پالئوزوييک زيرين بوده و اندازه آن کوچک، داراى دنده هاى شعاعى ساده و ظريف (Costae) و هر کفه محدب مى باشند.
Suborder Spiriferacea : بر خلاف زير راسته قبلى که از اردويسين ظاهر شده و تا امروز وجود دارند، در سيلورين ظاهر شدند، در کربونيفر بالايى حداکثر گسترش را داشتند و در لياس رو به کاهش نهادند. داراى خط لولايى مستقيم مى باشند. از جنس هاى مهم آن مى توان به جنس Sprifier اشاره نمود که خط لولايى طويل و مستقيم با Fold و Sulcuse برجسته و مشخص، دنده هاى شعاعى فراوان و برجسته که حالت Plication را نشان مى دهند. در دونين به فراوانى از سازنده هاى مختلف گزارش شده اند : سازند خوش ييلاق، سازند پادها (در ايران مرکزى) و سازند سيبزار.

2- مفصل داران با لوفوفور نوارى :
مى توان به Suborder Terebratulacea اشاره نمود که لوفوفور بصورت يک نوار پيچيده است. صدف از نوع منقوط مى باشد. از دونين ظاهر شده اند، درژوراسيک تنوع و گسترش زيادى پيدا کرده اند و در حال حاضر نيز گونه هايى از آنها در درياها زندگى مى کنند. از اين گروه مى توان به جنس Terebratula اشاره نمود.
3-براکيوپودهاى مفصل دار با صدف منقوط کاذب :
از اين گروه مى توان به Productacea Suborder اشاره نمود که در کربونيفر و پرمين فراوان بوده اند. نحوه ثابت شدن آنها توسط خارهاى طويل و توخالى که در روى کفه ها و غالبا اطراف خط لولا وجود داشته، صورت مى پذيرفته است. به عبارت ديگر، فاقد ساقه اند. غالبا داراى خط لولاى مستقيم الخط، فاقد دستگاه بازويى مشخص، لوفوفور مارپيچى و بعضى از گونه ها داراى کفه براکيال به حالت مسطح يا مقعرند. يکى از جنس هاى آن Products مى باشد.

براكيوپودا
 
براكيوپودا از نظر چينه شناسي و تعيين سن طبقات بسيار مهم بوده و فسيل آنها در طبقات دوران اول و دوم خيلي فراوان است . براكيوپودا انفرادي بوده و توليد مثل آنها جنسي است غشاء آنها دوكفه اي و ابعاد آنها در حدود چند سانتيمتر است.
براكيوپودا حيوانات دريايي هستند و قسمتهاي نرم بدن آنها بوسيله 2 كفه محافظت مي شود و از دو كفه ايها بعلت نامساوي بودن دو كفه و متساوي الاضلاع بودن هر كفه تميز داده مي شود. براكيوپودا در كف آبهاي كم عمق زندگي مي كنند و باستثناء حالت لاروي در يك نقطه ثابت هستند و اين اتصال به جسم خارجي بوسيله ساقه يا زوائد و خارهايي كه در سطح كفه وجود دارد صورت مي گيرد.
براكيوپودا ها بر حسب وجود يا عدم وجود دندانه اتصال به دو دسته Inarticulata, Articulata تقسيم شده‌اند . اما اين تقسيم بندي طبيعي نيست مگر اينكه تقسيم بندي براساس حالات تكامل غشاء صورت گيرد. بطور كلي مهمترين مشخصاتي كه در تقسيم بندي براكيوپود ها بكار برده مي شود عبارتست از :

حالات تكامل غشاء
ارتباط و رشد كفه ها
حالت و شكل دهانه ساقه
حالت و شكل بازوان واسكلت آن
تعدادي از مشخصات داخلي بدن از جمله ماهيچه
ساختمان ميكروسكوپي غشاء
شكل ، اندازه و تزئينات غشاء
بازوپايان امروزي در تمام  درياها زندگي مي كنند و بيشتر در قسمتهاي سخت نواحي ساحلي تا عمق 200 متر ديده مي شوند. انواعي كه خيلي نزديك بساحل باشند كمياب اند.
بعضي از گونه ها حتي تا عمق 600 متري نيز ديده مي شوند. بعضي از آنها در عمق زياد (آبهاي سرد ) و برخي در عمق كم (آبهاي گرم ) زندگي مي كنند. انتشار جغرافيايي آنهائيكه در عمق زياد زندگي مي كنند بيشتر است .
بازوپايان بصورت فسيل خيلي زياد ديده مي شوند و اغلب صدفشان بخوبي محفوظ مانده اند . انتشار زمين شناسي آنها خيلي زياد است و بسياري از آنها جزو فسيلهاي مشخص مي باشند تشخيص جنس و گونه هميشه آسان نمي باشد زيرا ساختمان داخلي آنها اغلب قابل رويت نيست و چه بسا دو بازوپا كه از حيث شكل باهم شبيهند داراي 2 دستگاه بازويي كاملا” مختلف مي باشند. تكامل آنها بتدريج انجام گرفته و از فسيلهاي رخساره اي بشمار مي روند . بعضي كه داراي صدف ضخيم و تزئينات بوده ساحلي هستند و برخي ديگر كه داراي صدف نازك و صاف مي باشند در نواحي عميق زندگي مي كرده اند. بعضي از خانواده بازوپايان از دوره كامبرين تا به امروز وجود دارند. دركوههاي نواحي خيج وفريزي مقادير زيادي از آنها موجود است.
شاخه بازوپايان (phylum brachiopoda)
يکی از مهمترين شاخه های بی مهرگان  هستند که دارای دو کفه بوده که قسمت نرم بدن در ان جای ميگيرد . فسيلشان در همه طبقات ودورانهای زمين شناسی يافت ميشوند . (خصوصا دوران اول) .
بازوپايان شباهت زيادی به دوکفه ای ها ذارند اما توسط اندازه و شکل صدف و نيز داشتن تقارن جانبی  کفه ها   از دوکفه ای ها تمايز ميابند .
به واسطه داشتن زايده مضاعف براکيا يا دستگاه بازويی  به نام براکيوپودا خوانده ميشوند .  اين موجودات کف زی و دريايی بوده و در عمق کم دريا می زيستند . (بين ساحل تا ۱۸۰ متر)  و معمولا توسط اندام ساقه مانندی به نام pedicle  به رسوبات  کف حوضه  رسوبی متصل ميشوند . تعداد کمی از انها در ابهای عميق (فلات قاره) می زيستند و تعدادی نيز در اينترتيدال(حد بين جزر و مد) مخصوصا در مناطق حاره و گرمسير زندگانی ميکنند .
اندازه بازوپايان معمولا از ۵ ميليمتر تا ۸۰ ميليمتر بوده ولی استثنا  اندازه انواعی از انها ممکن است به بزرگتر از ۳۷ سانتيمتر برسد
اهميت انها در دوران اول است و از دوران دوم رو به نابودی ميگذارند به طوری که در حال حاضر از ۷۰۰جنس تشخيص داده شده تنها ۷۰جنس وجود دارد .