مقاله بازيافت پلاستيك از نمكي‌ها تا كارگاه‌ها(رایگان)

بازيافت پلاستيك از نمكي‌ها تا كارگاه‌ها

نام پروژه ::بازيافت پلاستيك از نمكي‌ها تا كارگاه‌هابازيافت پلاستيك از نمكي‌ها تا كارگاه‌ها
حجم فايل ::19 کيلو بايت
دسته بندي::رشته زیست شناسی
فرمت :Word
صفحات ::12

قيمت : رايگان
رمز فايل:  bazar4h.ir(در صورت نیاز)
منبع : بازارچه تحقيقاتي

بخشی از مقاله

بازيافت پلاستيك از نمكي‌ها تا كارگاه‌ها
بازيافت ضايعات پلاستيكي در شهرهاي ايران غيراصولي و بدون هيچ گونه كنترل و برنامه‌ريزي منطقي صورت مي‌گيرد. حجم بسياري از مواد پلاستيكي را دوره‌گردها از گوشه و كنار شهرها و حتي از درون نهرهاي فاضلاب جمع‌آوري و روانه هزاران كارگاه كوچك غيربهداشتي مي‌كنند.
پايگاه اطلاع‌رساني شهرسازي و معماري: حيات، رشد و توسعه صنايع در گرو وجود صرفه اقتصادي طرح‌هاي صنعتي است. صنعت بازيافت نيز از اين قاعده مستثني نيست و به نظر مي‌رسد بايد به موازات بررسي زيست محيطي و بهداشتي، به عوامل اقتصادي بازيافت محصولات توجه شود. چرخه بازيافت مواد چرخه‌اي بسيار طولاني و هزينه‌بر است و دراين ميان بازيافت پلاستيك با توجه به زياد بودن هزينه بهره‌برداري و ساير هزينه‌هاي ساليانه نسبت به سود حاصل از فروش محصول بازيافتي به نام «گرانول» توجيه اقتصادي مناسبي ندارد .
پلاستيك ماده شيميايي است كه از نفت خام تهيه و مواد مختلفي به آن اضافه مي‌شود. PVC يكي از انواع پلاستيك‌هاست كه حاوي عنصر كلر است و از نظر زيست محيطي خطرات بسياري را در بر دارد. هنگام توليد و تهيه پلاستيك مواد سرطان‌زا وارد محيط مي‌شوند در صورت آتش گرفتن اين ماده ، مواد خطرناكي از آن متصاعد شده و محيط را مي آلايند .
دست اندركاران صنعت بازيافت معتقدند بازيافت پلاستيك با توجه به هزينه بالاي آن و ساير هزينه‌هاي وابسته توجيه اقتصادي مناسبي ندارد. اما در عين حال با توجه افزايش جمعيت و به تبع آن افزايش ميزان توليد زباله‌هاي پلاستيكي بازيابي اين بخش از پسماند ها نيز ضرورتي انكار نا پذير است.
از سوي ديگر بازيافت زباله هاي پلاستيكي در صورتي كه در يك فرايند نظام يافته قرار گيرد و كنترل شود مي تواند در اشتغالزايي و تامين حفظ سلامت و بهداشت محيط زيست تاثير گذار باشد.
دكتر «منيره مجلسي‌نصر»، عضو هيات علمي و مدير گروه بهداشت محيط دانشگاه شهيد بهشتي  يكي از مشكلات مهم توسعه شهري و صنعتي را مساله دفع مواد زائد جامد مي‌داند و معتقد است بسياري از كشورها در زمينه‌ مديريت اين مواد با مشكل مواجه و نيازمند راه‌حل‌هاي جامع و كاربردي هستند.
به گفته اين كارشناس بر پايه «دستور كار 21 » كنفرانس «ريو» در سال 1992، اگر اقدامات لازم در زمينه مواد زائد صورت نگيرد با توجه به تغيير جمعيت از 3/5 ميليارد نفر در سال 1992 به 5/8 ميليارد نفر در سال 2025 ميلادي، ميزان مواد زائد توليدي از نظر حجمي به 4 تا 5 برابر مي‌رسد.
اين امر در ايران نيز با افزايش روزافزون جمعيت و گسترش مداوم شهرها از يك سو و توسعه فعاليت‌هاي صنعتي، تجاري و خدماتي از سوي ديگر منجر به توليد مقادير زيادي مواد زائد جامد شهري شده كه در بيشتر مواقع با توجه به كمبود امكانات و بودجه، مشكلات بسياري را در پي داشته است.
دكتر «هايده شيرازي»، مدير عامل سازمان بازيافت و تبديل مواد كرمانشاه از ديگر كارشناساني است كه معتقد است جمع‌آوري پسماندها در بسياري از شهرهاي ايران، حتي در شهرهاي بزرگ، به دليل فقدان برنامه‌ريزي مناسب با افزايش پسماندهاي ناشي از تجمع جمعيت (افزايش مهاجرت و جمعيت) و تغيير الگوهاي مصرف (استفاده از مواد يك بارمصرف پلاستيكي) به معضل بزرگي تبديل شده است. امروزه مديريت پسماند ديگر فقط منحصر بر جمع‌آوري پسماندها نيست، بلكه جمع‌آوري پسماندها يكي از حلقه‌‌هاي مهم مديريت آن يعني آموزش، تفكيك، جمع‌آوري، بازيافت و پردازش است .
وي مي‌افزايد: «اگر امكانات تفكيك پسماندها در مبدا (استقرار مخازن) فراهم شود، ولي امكانات مناسب جمع‌آوري پسماند فراهم نشود، اجراي برنامه آموزشي براي تفكيك پسمانده ها موفق نخواهد بود و علاوه بر آلودگي‌هاي زيست‌محيطي، هزينه‌هاي پردازش پسماندها _ به عنوان جايگزين دفن _ بيشتر خواهد شد.»